Yapay zekâ ile üretilmiş görsel nasıl anlaşılır, ne zaman etiketlenir

Neden artık anlaşılmıyor

İki yıl önce yapay zekâ görsellerinde altı parmaklı eller, bozuk yazılar ve erimiş arka planlar vardı. Bugünkü görüntü modelleri bu hataları büyük ölçüde geride bıraktı; fotogerçekçi bir mimari kare ya da ürün fotoğrafı ilk bakışta çekimden ayırt edilmiyor. Bu, görselin "sahte" olduğu anlamına gelmez; üretim aracının değiştiği anlamına gelir. Sorun, görselin nereden geldiğinin söylenmemesidir.

Beş pratik ipucu

Birincisi, yazı ve logolar: üretilmiş görsellerde tabela, etiket ve kitap sırtlarındaki yazılar hâlâ sık bozulur. İkincisi, tekrar eden doku: çim, kiremit, kaldırım taşı gibi desenler doğal olmayan biçimde tekrar edebilir. Üçüncüsü, ışık tutarlılığı: gölgelerin yönü ile ışık kaynağının yeri çelişebilir. Dördüncüsü, fiziksel mantık: merdiven hiçbir yere çıkmıyorsa, pencere sayısı iki cephede tutmuyorsa üretimdir. Beşincisi, meta veri: gerçek bir fotoğrafın dosyasında kamera modeli ve çekim ayarları vardır; üretilmiş görselde çoğunlukla yoktur ya da üretim aracının adı vardır. Hiçbiri tek başına kanıt değildir; birkaçı bir arada güçlü işarettir.

Etiket kuralı ve reklamlar

Türkiye'de ticari reklamlarda yapay zekâ ile üretilmiş içeriğin belirtilmesi yönünde düzenleme yürürlüğe girdi; bu sitenin blogunda düzenlemenin ne getirdiği ayrıca yazılmıştır. Kural dışında da basit bir ilke var: bir görsel müşteriye ya da izleyiciye "gerçek" izlenimi veriyorsa ve değilse, bunu söylemek gerekir. Etiket görseli değersizleştirmez; güveni korur.

Kendi işimizde nasıl yapıyoruz

Bu sitedeki yapay zekâ ile üretilmiş her kare küçük bir etiket taşır; 3D modelleme sayfasındaki "final kare" örneğinde blok model ile üretilmiş kare yan yana durur ve hangisinin nereden geldiği yazar. Müşteri teslimlerinde künye zorunludur: hangi kare çekim, hangi kare render, hangi kare üretim. Bu düzen hem düzenlemeyi karşılar hem de müşterinin kendi reklamında doğru etiketi kullanmasını sağlar.